اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان بر خودکارآمدی خلاق و خودتعیین گری دانش آموزان ابتدایی

نوع مقاله : علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی، خوی، ایران.

2 استادیار فلسفه تعلیم و تربیت، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران

10.30465/fabak.2022.7685

چکیده

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان بر خودکارآمدی خلاق و خودتعیین گری دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر ماکو در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 6520 نفر بود. از این جامعه 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه خودکارآمدی خلاق و مقیاس خودتعیین گری دانش آموز بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و چند متغیری در برنامه SPSS انجام شد. تحلیل  داده ها نشان داد که آموزش فلسفه به کودکان منجر به تفاوت معنی‌دار بین گروه‌ها در خودکارآمدی خلاق (46/0=2, h81/22F=)، و خودتعیین گری (63/0=2, h38/6F=) و ابعاد آن شامل شناخت خود، شناخت ارزش ها، اجرا و تجربه نتایج شده است (05/0P<)، همچنین، ضرایب اتا نشان داد که آموزش فلسفه به کودکان اثربخشی بیشتری بر خودتعیین گری نسبت به خودکارآمدی خلاق داشته است. با توجه به نتایج، آموزش فلسفه به کودکان مداخله مناسب و موثری بر بهبود خودکارآمدی خلاق و خودتعیین گری و ابعاد آن در دانش آموزان است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of teaching philosophy to children on students' creative self-efficacy and self-determination

نویسندگان [English]

  • Reza Abdolahzadeghan 1
  • Bagher Sardary 2
1 MA in educational science, khoy Branch, Islamic Azad University, khoy, Iran.
2 Assistant Professor of Philosophy of Education, khoy Branch, Islamic Azad University, khoy, Iran
چکیده [English]

The aim of this study was to determine the effectiveness of teaching philosophy to children on students' creative self-efficacy and self-determination. The present study was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population of the study included all primary school male students in MAKU city in the academic year 2020-2021 with a total of 6520 people. From this population, 30 people were selected by available sampling method. Data collection tools included a creative self-efficacy questionnaire and student self-determination scale. Data analysis was performed using univariate and multivariate analysis of covariance in SPSS program. Data analysis showed that teaching philosophy to children leads to significant differences between groups in creative self-efficacy (F=22.81, h2=0.46), and self-determination (F=6.38, h2=0.63) and Its dimensions include self-knowledge, knowledge of values, implementation and experience of results (P<0.05), Also, eta coefficients showed that teaching philosophy to children had more effectiveness on self-determination than creative self-efficacy. According to the results, teaching philosophy to children is an appropriate and effective intervention to improve creative self-efficacy and self-determination and its dimensions in students.

بدری گرگری، رحیم و نویدیان، انور (1394). بررسی تاثیر آموزش فلسفه بر قضاوت اخلاقی و خودکارآمدی هیجانی دانش آموزان. فلسفه و کودک، 11، 106-95.
برنجکار، میلاد.، احقر، قدسی.، انصاریان، فهیمه (1397). اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان بر راهبردهای یادگیری دانش آموزان و پایداری آن در طول زمان. تفکر و کودک، 9 (1)، 95-73.
حبیبی کلیبر، رامین.، فرید، ابوالفضل.، محمدزاده، رقیه (1398). اثربخشی روش اجتماع پژوهشی در برنامه آموزش فلسفه به کودکان بر خودکارآمدی اجتماعی دانش‌آموزان. فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی، 14 (53)، 87-67.
حجتی عابد، الهه.، شفارودی، نرگس.، اکبرفهیمی، ملاحت.، زارعیان، آرمین.، پرند، اکرم.، کرمعلی اسماعیلی، سمانه (1398). ترجمه و تعیین ویژگی های روانسنجی مقیاس خودتعیین گری دانش آموز در نوجوانان؛ نسخه فارسی. توانبخشی، 20 (4)، 359-350.
دره زرشکی، نسرین.، برزگر بفرویی، کاظم.، زندوانیان، احمد (1396). اثربخشی آموزش فلسفه به شیوه حلقه کند و کاو بر تفکر انتقادی در دانش آموزان دوره ابتدایی. فصلنامه روانشناسی شناختی، 5 (2)، 76-66.
عباسی، محمد و شهنی ییلاق، منیجه (1396). تأثیر آموزش مهارت‌های خودتعیین‌گری بر سبک تبیینی خوش‌بینانه و هویت تحصیلی دانش‌آموزان پسر دوره ابتدائی با ناتوانی‌های یادگیری. روان پرستاری، 5 (5)، 8-1.
فتحی آذر، اسکندر.، تقی پور، کیومرث.، حاج آقایی خیابانی، آیسان (1398). تاثیر برنامه آموزش فلسفه برای کودکان بر خودتنظیمی هیجانی کودکان کار. تفکر و کودک، 10 (2)، 114-95.
فرامرزی، حمید.، حاجی یخچالی، علیرضا.، شهنی ییلاق، منیجه (1395). رابطة ساده و چندگانه جهت‌گیری‌های انگیزشی با خودکارآمدی خلاق در دانش‌آموزان پسر سال سوم مقطع متوسطه. فصلنامه پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، 3 (12)، 26-17.
فرامرزی، حمید.، حاجی یخچالی، علیرضا.، شهنی ییلاق، منیجه (1395). رابطه ساده و چندگانه جهت گیری های انگیزشی با خودکارآمدی خلاق در دانش آموزان پسر سال سوم مقطع متوسطه. فصلنامه پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، 3 (12)، 26-17.
قبادیان، مسلم (1394). تاثیر برنامه آموزش فلسفه به کودکان بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی. پژوهش های تربیتی، 30، 148-139.
محمدیان، بنت الهدی.، فرقدانی، آزاده (1397). اثربخشی آموزش فلسفه برای کودکان بر ارزیابی تعارض بین والدین و خودگردانی تحصیلی. مجله تفکر و کودک، 9 (1)، 72-53.
هدایتی، مهرنوش.، ماه زاده، حامد (1395). فلسفه برای کودکان و مهارت حل مساله اجتماعی. مجله علوم تربیتی، 23 (1)، 54-29.
Al-Dababneh, K. A., Al-Zboon, E. K., & Ahmad, J. (2019). The creative environment: teachers’ perceptions, self-efficacy, and teaching experience for fostering children’s creativity. Early Child Development and Care, 189(10), 1620-1637.
Almedia,  P.  (2010).  Can  I  ask  a  question?  The  importance  of  classroom questioning. Social and Behavioral Sciences, 634-638.
Bandura, A. (2012). On the functional properties of perceived self-efficacy revisited. Journal of Management, 38(1), 9-44.
Barrow, W. (2015). I think she’s learnt how to sort of let the class speak: Children’s perspectives on philosophy for children asparticipatory pedagogy. Thinking Skills and Creativity, 17, 76-87.
Beghtto,  R. A.  (2009).  Creative  self-efficacy:  Correlates  in  middle  and  secondary  students.  Creativity Research Journal, 18, 447–457.
Cassidy, C., Marwick, H., Deeney, L., & McLean, G. (2018). Philosophy with children, self-regulation and engaged participation for children with emotional-behavioural and social communication needs. Emotional & Behavioural Difficulties, 23(1), 81–96.
Chirkov, V. I. (2009). A cross-cultural analysis of autonomy in education: a self-determination theory perspective. Theory and Research in Education, 7(2), 253–262.
Ciani, K. D., Sheldon, K. M., Hilpert, J. C., & Easter, M. A. (2011). Antecedents and trajectories of achievement goals: a self-determination theory perspective. The British journal of educational psychology, 81(Pt 2), 223–243.
Cox, T. D. (2015). Adult Education Philosophy: The Case of Self-Directed Learning Strategies in Graduate Teaching. Journal of Learning in Higher Education, 11(1), 17–22.
Cullen, J.  (2016). Using philosophy for children as a means of fostering high quality learning and teaching: can using a ‘Question Quadrant’ help children at Key Stage 1 ask higher-order questions?’. The STeP Journal, 3(2), 14-23.
Eisenman, L. T., Pell, M. M., Poudel, B. B., & Pleet-Odle, A. M. (2015). I Think I’m Reaching My Potential”: Students’ Self-Determination Experiences in an Inclusive High School. Career Development and Transition for Exceptional Individuals, 38(2), 101–112. https://doi.org/10.1177/2165143414537349
Fisher, R. (2007). Teaching children to think: Nelson Thornes.
Gatley, J. (2020). Philosophy for Children and the Extrinsic Value of Academic Philosophy. Metaphilosophy, 51(4), 548–563.
Hallak, R., Assaker, G., O'Connor, P., & Lee, C. (2018). Firm performance in the upscale restaurant sector: The effects of resilience, creative self-efficacy, innovation and industry experience. Journal of Retailing and Consumer Services, 40, 229-240.
Heron, G., & Cassidy, C. (2018). Using practical philosophy to enhance the self-regulation of children in secure accommodation. Emotional & Behavioural Difficulties, 23(3), 254–269.
Hoffman, A. S. & Field, S. L. (2012). Fostering Self-Determination Through Building Productive Relationships in the Classroom. Intervention in School and Clinic, 48(1), 6–14. 
Hui, E. K. P., & Tsang, S. K. M. (2012). Self-Determination as a Psychological and Positive Youth Development Construct. The Scientific World Journal, 2012, 759358.
Karwowski, M., & Barbot, B. (2016). Creative self-beliefs: Their nature, development, and correlates. In J. C. Kaufman & J. Baer (Eds.), Creativity and reason in cognitive development (pp. 302–326). New York: Cambridge University Press.
Lam, C. (2012). Continuing lipman's and sharp's pioneering work on philosophy for children: Using harry to foster critical thinking in hong kong students. Educational Research and Evaluation, 18(2), 187.
Leng, L. (2020). The role of philosophical inquiry in helping students engage in learning. Frontiers in psychology11, 449.
Liang, C., Hsu, Y., & Chang, C. C. (2013). Intrinsic motivation as a mediator on imaginative capability development. Thinking Skills and Creativity, 8(1), 109-119.
Lipman, M. (2017). The Institute for the Advancement of Philosophy for Children (IAPC) program. In History, Theory and Practice of Philosophy for Children (pp. 3-11). Routledge.
Liu, X.-x., Gong, S.-Y., Zhang, H.-p., Yu, Q.-l., & Zhou, Z.-j. (2021). Perceived teacher support and creative self-efficacy: The mediating roles of autonomous motivation and achievement emotions in Chinese junior high school students. Thinking Skills and Creativity, 39, 100752.
Newman, A., Tse, H. H. M., Schwarz, G., & Nielsen, I. (2018). The effects of employees' creative self-efficacy on innovative behavior: The role of entrepreneurial leadership. Journal of Business Research, 89, 1-9.
Puente-Díaz, R., & Cavazos-Arroyo, J. (2017). Creative self-efficacy: the role of self-regulation for schoolwork and boredom as antecedents, and divergent thinking as a consequence. Social Psychology of Education, 20(2), 347-359.
Puente-Díaz, R., & Cavazos-Arroyo, J. (2017). The influence of creative mindsets on achievement goals, enjoyment, creative self-efficacy and performance among business students. Thinking Skills and Creativity, 24, 1-11.
Rahdar, A., Pourghaz, A., & Marziyeh, A. (2018). The Impact of Teaching Philosophy for Children on Critical Openness and Reflective Skepticism in Developing Critical Thinking and Self-Efficacy. International Journal of Instruction, 11(3), 539–556.
Ryan, R. M., Deci, E. L. (2002). Overview of self-determination theory: An organismic dialectical perspective. In Deci, E. L., Ryan, R. M. (Eds.), Handbook of self-determination research. Rochester, NY: University of Rochester Press.
Schatt, M. D. (2018). Middle school band students’ self-determination to practice. Psychology of Music, 46(2), 208–221.
Siddiqui, N., Gorard, S., & See, B. H. (2019). Can programmes like Philosophy for Children help schools to look beyond academic attainment? Educational Review, 71(2), 146-165.
Šimenc M. (2017) Philosophy with Children. In: Peters M.A. (eds) Encyclopedia of Educational Philosophy and Theory. Springer, Singapore.
Tierney, P. A., Farmer, S. M. (2011). Creative self-efficacy development and creative performance over time. Journal of Applied Psychology, 96(2), 277–293.
Trickey, S., & Topping, K. J. (2004). Philosophy for children’: a systematic review. Research Papers in Education, 19(3), 365-380.
Vansteenkiste, M., Ryan, R. M., & Soenens, B. (2020). Basic psychological need theory: Advancements, critical themes, and future directions. Motivation and Emotion, 44(1), 1-31.
Yang, Y., Xu, X., Liu, W., & Pang, W. (2020). Hope and Creative Self-Efficacy as Sequential Mediators in the Relationship Between Family Socioeconomic Status and Creativity. Frontiers in Psychology, 11(438).
Youssef, C., Campbell, M., Tangen, D. (2016). The effects of participation in a P4C program on australian elementary school students. Analytic teaching and philosophical praxis, 37 (1), 1-19.
Yu, C. (2013). An empirical examination of a four-component of creative self-efficacy among undergraduate students. Journal of Applied Sciences, 13 (19), 4092-4095.